Nie krytykuj mnie, tylko za to, że nie możesz mnie zrozumieć.

Dla człowieka siedzącego pod szklanym kloszem, znieczulonego na wszystko, zatrzymanego w rozwoju jak embrion w spirytusie, całe życie jest jednym wielkim, złym snem.

Gdybyś naprawdę pomyślał, to byś nie pytał.

Teraz skoncentruj się na przetrwaniu, popłaczesz sobie później.

Nie ma takiej absurdalnej rzeczy, której by człowiek nie zrobił, próbując nadać życiu jakiś sens.