Gdy stanąłem w lesie na rozstaju dróg podążyłem tą mniej uczęszczaną, i wiedziałem, że to znaczy już, że jest inaczej

Wiedziałem, że życie nas okalecza. Każdego z nas. Nie da się tego uniknąć. Ale powoli zaczynam się przekonywać, że możemy zostać uzdrowieni. Że nawzajem się uzdrawiamy.

Są minuty w których przeżywamy więcej niż przez całe lata.

W większości przypadków nie jest za późno na działanie, tylko zwyczajnie brak nam odwagi.

Brak mi jakiegoś celu w życiu, dążenia do czegoś, jestem człowiekiem stworzonym do niczego, któremu nic nie wychodzi