Rzec można, że odwieczna tajemnicą świata jest jego poznawalność.

Ja nie żyję, ja tylko oddycham

Twarz, którą pokazujesz ludziom, mówi im, jak mają cię traktować.

Jestem typem dziewczyny, która dusi wszystko w sobie, ale nie prosi o pomoc, bo liczy na to, że oczy powiedzą wszystko.

Ja, człowiek bez Nadziei, ktoś kogo nie ma
i być może nigdy nie było chcę pójść drogą na skróty,
drogą Samosierry, nie przełęczą jednak,
lecz aktem najwyższej desperacji móc
w końcu zasnąć po prostu zasnąć...