Życie można przeżyć tylko na dwa sposoby: \nalbo tak, jakby nic nie było cudem,\nalbo tak, jakby cudem było wszystko.

Po za tym jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada cicho na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy.

Może gdyby ludzie wiedzieli, ile jeszcze czasu im zostało, potrafiliby bardziej docenić życie?

Człowiek rodzi się, dorasta, uczy, pracuje, kocha przez chwilę i potem umiera. Po co tu przyszedł? I zaczniesz zmieniać swoje życie. Kiedy dotknie Cię ciężka choroba, w złości i bólu zadasz pytanie: Dlaczego ja, dlaczego mnie to dotknęło?

Codziennie uświadamiamy sobie, że żyjemy w mieście śmierci. Śmierć na każdym rogu, w murach płonącego domu, w cieniu bramy, w kołach nadjeżdżającego samochodu. Świat jest wypełniony morzem trupów,oceanem łez, którego nikt nie potrafi zatrzymać