Ja jestem jak latawiec urwany z uwięzi. Puf! Odfruwam... A Ty, to zabawne, często to sobie powtarzam. Masz dość siły, żeby mnie przy sobie zatrzymać, i dość inteligencji, żeby mi pozwolić uciec.

TAK! Boli mnie to, że jestem dla ciebie nikim. Boli mnie to, że teraz nie jestem już tą JEYNĄ.

Są godziny, które liczą się podwójnie i lata niewarte jednego dnia

Chciałbym dziś mieć już pod nogami pewny grunt i żyć z Tobą, być przy Tobie, mieć coś, wiedzieć już.

Może nadszedł właśnie taki czas, który chce połączyć nas razem. Widzę w twoich oczach blask teraz wiem, że znam Cię z moich marzeń.