A może tak dla odmiany zaczęłoby się układać?

Jest wszystko dobrze, oddycham, nawet czasem się uśmiechnę, tylko wiesz są chwile, gdy chce umrzeć, ale to nic..

Czasami kiedy siedzę sama myślę, że nie pasuje do tego świata.

Płakać mi się chce, dół jak Rów Mariański.

Niby każdy dostaje tyle ile jest w stanie znieść. Boże dziękuję, że uważasz mnie za tak silnego człowieka, ale proszę odpuść już, bo czuję, że niedługo nie będzie już czego zbierać...