Nadzieja bierze mnie w ramiona i trzyma w swoich objęciach, ociera mi łzy i mówi, że dziś, jutro, za dwa dni wszystko będzie dobrze, a ja jestem na tyle szalona, że ośmielam się w to wierzyć.

Są jednak takie poranki, że budzisz się i przestajesz wierzyć, że gdziekolwiek na świecie jest pięknie.

Moje zaufanie do Ciebie spadło tak nisko, że nawet nie uwierzę Ci kiedy powiesz która jest godzina...

Nie możesz tracić wiary w ludzkość. Ludzkość to ocean, Jeśli kilka kropel w oceanie jest brudnych, ocean nie staję się brudny.

Ludzie potrzebują wiary w bogów, choćby dlatego, że tak trudno jest wierzyć w ludzi.