Nie chcę już nawet pamiętać o Tobie.

Gdzie skarb wasz, tam i serce wasze!

Najbardziej boli samotność... Ta która ogarnia Cię tak nagle, a Ty nawet nie masz się do kogo słowem odezwać...

Niesamowite jak paradoksalnie układa się życie: najpierw bardzo czegoś pragniesz i nie możesz się doczekać, a potem, kiedy jest już po wszystkim, marzysz tylko o tym, by cofnąć czas i wrócić do dni, gdy wszystko było po staremu.

Jak prawdziwe jest to, co pcha mnie do ciebie?