W jakiś nieracjonalny, wewnętrzny sposób serce i rozum mogą się wymieszać.

Uwielbiam ten moment, kiedy idąc z Tobą, mam świadomość, że żadna z przechodnich, już Ciebie nie zdobędzie.

JAK TAK NA CIEBIE PATRZĘ TO, AŻ SZKODA MI CZASU NA MRUGANIE.; *

I odeszła myśląc, że będzie szedł za nią.. On stał i patrzył jak odchodzi myśląc: ..błagam wróć..

To boli, kiedyś blisko, teraz sobie obcy ludzie. I trudno, tak musiało być nie mam złudzeń.