Nieraz mam tego wszystkiego dość, że mam ochotę wszystko pierdolnąć, wybiec stąd i nigdy nie wrócić.

Pewnego dnia wyjdę z domu o świcie, tak cicho, że nawet się nie zbudzicie. I pójdę, i będę wędrować po świecie, i nigdy mnie już nie znajdziecie.

Potrzebuję gdzieś wyjechać.. Czuję się zmęczona codziennością.

Kurde jutro muszę iść do szkoły, a nie chce mi się Co robić, co robić?

Pierrdol to, biegnij. Nie oglądaj się. Trujący jak bluszcz ludzkich uczuć mur, spycha cię w dół. Serce pęka w pół. Pierrdol to, biegnij!