Wspomnienia są jak wiatr, zawsze przychodzą kiedy tego nie chcemy...

Teoretycznie to Cię kocham. praktycznie też. <3

Nie sztuką jest zostawić wszystko i odejść bez słowa o wiele trudniej jest wrócić i zmierzyć się z tym wszystkim przed czym się uciekło.

Ach.. te wspomnienia z wakacji.. i od razu robi się cieplej ;)

Jestem na skraju załamania nerwowego. I choć wiele osób chce mnie z tego urwiska wyciągnąć, ten jeden, cholerny człowiek, zupełnie nie widzi, że stoję nad przepaścią.