Wszystko minie! Powiedział Rozum. Wszystkie rany się zagoją! Wyszeptało Serce. Zaczniemy żyć od nowa! Ucieszyła się Dusza. No, no... Pomyślała Pamięć z ironicznym uśmieszkiem.

Tu nie liczą się rzeczy, które różnią, bądź każdego dnia dzielą , liczy się to maleńkie, a zarazem wspólne szczęście, wywołane jedynie czyjąś obecnością, tą ogólną w życiu.

O ludziach, na których naprawdę nam zależało nie zapominamy nigdy. Oni zawsze gdzieś tam siedzą w naszej głowie. Mijając ich na ulicy możemy odwracać głowę, spoglądać w ekran telefonu lub po prostu udawać, że ich nie znamy. To tylko teatr. W rzeczywistości te osoby są bardzo ważnym elementem naszych wspomnień. Przywołujmy je w myślach i uśmiechamy się wtedy sami do siebie.

Pierrdole was. Ale uśmiechajmy się do siebie. To takie sympatyczne.

Czasami życie płata nam figle i z szczęścia rodzi się ból i cierpienie. Jednak ten zabieg ma w sobie cel pokazuje on nam jak silni razem jesteśmy. Jak potrafimy pokonywać przeszkody stawiane nam przez los.