Czasem przychodzi taki moment, że trzeba się odwrócić i odejść w zupełnie przeciwną stronę.

Wiesz jak to jest budzić się każdego ranka z poczuciem, tej pieprzonej beznadziejności? Jak to jest, gdy nawet kawa nie jest w stanie postawić Cię na nogi? Nie. Więc, nie mów, że wiesz jak się czuję!

Codziennie widzisz tysiące twarzy, niestety nie te które tak bardzo pragniesz zobaczyć.

Gdy przytuliłeś mnie po raz pierwszy, prócz motylków w brzuchu i braku dopływu powietrza poczułam bezpieczeństwo, którego tak bardzo mi brakowało..

-Wiesz... Nie wiem jak to powiedzieć.. My chyba.. No wiesz.. -Nie musisz być taki delikatny. Powiedz WYPIERDALAJ, bo to właśnie usiłujesz mi powiedzieć?