Najlepszych i najpiękniejszych rzeczy na świecie nie można zobaczyć ani dotknąć, trzeba je poczuć sercem.

Ale to już było i nie wróci więcej I choć tyle się zdarzyło to do przodu Wciąż wyrywa głupie serce Ale to już było, znikło gdzieś za nami Choć w papierach lat przybyło to naprawdę Wciąż jesteśmy tacy sami.

Trzeba w ogóle mieć serce, żeby można je było złamać.

Piękno rodzi się w sercu, odbija w oczach i żyje w uczynkach.

I wyobrażał sobie, jaki to przyjemny musi być chłód noża wbitego w rozgorączkowane serce.