Dlaczego na nowo cierpię skoro dopiero odbudowałam moją chęć do życia?

W odbiciach kałuż na mokrych ulicach, tu gdzie pragnienie zapomnienia jest tak silne jak chęć życia.

Zwykle, zanim życie wręczy nam swoje najwspanialsze prezenty, owija je starannie w największe przeciwności losu.

Niby każdy dostaje tyle ile jest w stanie znieść. Boże dziękuję, że uważasz mnie za tak silnego człowieka, ale proszę odpuść już, bo czuję, że niedługo nie będzie już czego zbierać...

Zapalmy dziś znicze wspomnień i pomódlmy się za wszystkich naszych bliskich, którzy odeszli z tego świata. Niech Bóg w niebiosach nad nimi czuwa, a serca nasze nigdy o nich nie zapominają.