Czasem tęsknie za naszymi dziwnymi rozmowami, ale cóż.

Jestem kimś, kto umiera w środku, ale mimo to, nadal ma trochę nadziei na coś niemożliwego.

Nic darowane, wszystko pożyczone. Tonę w długach po uszy. Będę zmuszona sobą zapłacić za siebie, za życie oddać życie.

Kocham cię, bo jestem szalona. A nie dlatego jestem szalona, że cię kocham. To zasadnicza różnica.

Cała przyjemność i radość, które daje miłość, muszą któregoś dnia odbić się cierpieniem. A im mocniej się kocha, tym ból będzie silniejszy.