Gdyby ci nikt nie powiedział, że nie będąc kochanym, jest się nieszczęśliwym, byłbyś szczęśliwy. Jeszcze jedno złudzenie: że zewnętrzne zdarzenia lub inni ludzie mogą cię zranić. Nie mogą. To ty im dajesz taką władzę nad sobą.

Kochać, a potem utracić to, co kochaliśmy, to wpisane jest w nasza naturę. Jeśli nie potrafimy znieść utraty, pochłania nas zło.

Wychodzisz do ludzi, śmiejesz się, na chwilę zapominasz o wszystkim. Potem wracasz do domu i wszystko wraca, cała szara rzeczywistość...

Spokojnie, nie przejmuj się ludźmi, oni i tak Cię kiedyś zawiodą. Nie dziś, nie jutro, ale wtedy kiedy będą potrzebni...

Samotność to cena, którą płacimy za szczerość, bezkompromisowość i paskudny charakter.