Posiedzieć samemu. W ciszy. Tak po prostu.

Czasami nie odbieram telefonu, bo nie chce mi się gadać.

Czasami tak trudno jest sobie uświadomić jak bardzo w dupie mają nas ludzie, na których tak cholernie nam zależy

Kolejny dzień myślę tylko o tym jaka jestem samotna. Co ze mną jest nie tak?

Jestem jak rozbitek, którego statek tonął w najgorszych męczarniach. Odnajduję spokój w samotności i myślach. Powoli oddalam się od ludzi i rzeczywistości, samemu błądząc po świecie.