Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka. Ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki.

Właściwie nic mi nie jest. To znaczy jest mi wszystko.

Potrzebuję kawy, natychmiast!

Ciągle się czuję tak, jakbym usiłowała stać się kimś innym. Jakbym próbowała znaleźć nowe miejsce, nowe życie, nową osobowość.

Trochę bardzo nie mam na nic ochoty.