Rozpierdala mnie od środka kiedy zobaczę zieloną kropeczkę przy Twoim imieniu, bo wiem że i tak nie będę potrafiła do Cibie napisać.

Gdziekolwiek bym się znalazła, na pokładzie statku czy przy stoliku paryskiej kawiarni, to i tak w gruncie rzeczy tkwiłabym tylko pod szklanym kloszem własnej udręki, pławiąc się we własnym skisłym sosie.

Powiada pan, że się źle czuję? Pan się w ogóle nie czuje, pan stracił samopoczucie, w panu jest samo cierpienie.

A Ty jak się czujesz idąc do pracy? po 2 tygodniach wolnego

Są takie dni, że mam ochotę nakleić sobie na plecy kartkę z napisem: zostawić w spokoju.