Najgorzej jest wieczorami kiedy siadasz na łóżku i wiesz, że tak na serio nie masz już nic...

I znów to samo. Co dzień zabija cię ten monotonny amok. Nie wiesz czemu nazwano go normalnością, wiesz tylko, że jest ci nie w smak. a złością zatruwasz najbliższych sobie, wtłaczając nowe dawki nienawiści w obieg.

Największym życiowym błędem jest udawanie, że to co nas boli jest nam obojętne.

Pani się w ogóle nie czuje, pani straciła samopoczucie, w pani jest samo cierpienie. Pani symuluje życie, nie ma pani czasu żyć, bo pani cierpi.

Chorobo, zgiń. Mam Cie dość. Czuje się jak zwłoki.