Już ranek, a on jeszcze nie wrócił. Może niepotrzebnie z nim zerwałam.

Nigdy nie chciał pozwolić mi odejść. Chciał o mnie walczyć. Wszystko krzyczało w nim, że powinien walczyć, ale nie wiedział jak. I pomyślał, że może najczystszy wyraz miłości to puścić mnie wolno.

Kiedyś nie umiałam przestać o Tobie mówić, dziś słysząc Twoje imię, zatykam uszy i wmawiam sobie, że nic nie słyszę.

Jeśli on leci za suką to ściągnij mu kaganiec odepnij smycz i puść wolno.. niech ucieka.. tylko później niech nie piszczy pod drzwiami!

Pozostał nam już tylko niesmak po tych kłamstwach ukrytych w dyskretnych gestach.