Tylko wrogowie mówią sobie prawdę.
Przyjaciele i kochankowie bez przerwy kłamią,
złapani w sieć zobowiązań.

Nie ten przyjaciel,
kto współczuje,
a ten kto pomaga.

Lecz przyjaźń taka na pewno
Skończy się później czy prędzej.
Bo cóż mi to za przyjaciel,
Co nie pożycza pieniędzy?

I cóż mi po przyjacielu,
Który ma parę warkoczy,
I ma najsłodsze usta
I najpiękniejsze oczy?

Mój drogi - prosiłaś cicho,
Patrząc się w oczy nieśmiele -
Będziemy żyli ze sobą
Naprawdę jak przyjaciele.