Oddech jednego człowieka, niby nic, a przecież to wszystko.

Chłodne powietrze wchodzi i wychodzi z moich płuc boleśnie, ale to dobry rodzaj bólu: ból, który przypomina, jak cudownie jest oddychać.

Skurwiały banał, mój oddech na Twoim karku. To nie był banał, to było dla nas jak cud co się nie zdarza. Zdarzył się, nie powtórzył...

- Każdy mój oddech zawdzięczam tobie - Nawet gdy nie było cię przy mnie, by mnie ocalić, byłeś moim powodem, by oddychać.

Kochałeś kiedyś kogoś tak że ledwo mogłeś oddychać?