Umiem się bronić przed zazdrością. Wiem, że zazdrość potrafi zrujnować każde szczęście.

I przychodzi taki dzień, że przestaje Ci zależeć. Nie tylko na nim, ale na wszystkim. Wszystko przestaje być ważne i traci sens. Nie rozumiesz po co się budzisz, po co zasypiasz. Przecież i tak nie masz dla kogo.

Czasami człowiekowi wystarczy tylko odrobina nadziei lub choćby cień szansy...

I okazuje się, że nikt nas nie okłamał, tylko my zbyt dużo sobie wyobrażaliśmy.

Czuję, że ta znajomość musi mieć ciąg dalszy, nie ważne jaki, po prostu dalszy.