Spóźniłeś się. Kilkanaście łez wcześniej byłabym w stanie Ci wybaczyć.

Najbardziej bolą wspomnienia, którymi dławię się każdego wieczoru. Nie, nie te nieprzyjemne, tylko te najlepsze, właśnie te bolą najbardziej. Bo najgorsza jest świadomość, że minęło coś pięknego, co już więcej nie będzie miało szansy się powtórzyć.

Jaką wdzięczność okazujesz swoim rodzicom, takiej spodziewaj się od swoich dzieci.

Sama komplikuje sobie życie... Może po prostu czas odpuścić i to wszystko zostawić. Gdzieś daleko za sobą.

Są takie dni, że mam ochotę nakleić sobie na plecy kartkę z napisem: zostawić w spokoju.