Znów tracisz nadzieję i znów płyną łzy.

Nie wierzył już, aby zdarzyło się to, czego pragnął, a wiedział, że bez wiary to się nie zdarzy. Wiedział, że bez wiary nie zdarza się nic z tego, co powinno nastąpić, z wiarą też zresztą prawie nigdy.

Kiedy jest najciemniej, wtedy błyska znowu nadzieja.

Rozum oszukał wyobraźnią, serce zaś nadzieją.

Życie nas uczy tych prawd różnorodnych. Ten kto żyje nadzieją, ten umiera głodny.