Na tę wieżę Babel, dumnie zwaną życiem kierują się myśli całego wszechświata, tam dawne tradycje w ukryciu wciąż drzemią młodość ze starością ciągle się przeplata.
Człowiek jest do wszystkiego w stanie przywyknąć, wytrzymuje ból, zrywa kontakt, zaczyna, zapomina, zdarza mu się zaprzepaścić największe namiętności. Ale czasami wystarczy byle głupstwo by się przekonać, że te drzwi tak na prawdę nigdy nie zostały zamknięte na klucz.