Smutek rzuca na kolana mimo zaciśniętych pięści. Gdy przegrywasz życie, nikt za Tobą nie tęskni. Wielcy byli samotni, bo łatwo jest się zgubić. W zasadzie: coś za coś, wyznawanej przez ludzi.
Ludzie są ludźmi dopiero późnym wieczorem. Bo wtedy, wyczerpani po ciężkim dniu, zrzucają wszystkie maski i zasłony. I ukazują swoje prawdziwe oblicze, nie skażone piętnem świata.