Nie potrzebuję skrzydeł by latać, ale ludzi dzięki którym nie upadnę.

Myślę, że strach, jaki odczuwa człowiek stojący nad przepaścią, w rzeczywistości jest raczej tęsknotą. Tęsknotą za tym, żeby rzucić się w dół, albo lecieć z rozpostartymi ramionami.

Gdyby bogowie chcieli, żeby ludzie latali, daliby wszystkim bilety lotnicze.

Nie mamy skrzydeł by latać, a mimo tego to nasz cel. Nie chcemy wracać w tyle nie wartych tego miejsc.

Latanie... jest jak pierwsza miłość. Jak zakochanie. Nie umiałem znaleźć porównania, dopóki cię nie spotkałem.