Nie jestem typową laską nie kręcę włosów na wałki, nie krzyczę na widok ślicznych butów, nie noszę w torebce pięciu odcieni błyszczyków. Nie jestem typowo piękna i nad wyraz kobieca, ale potrafię kochać, bezgranicznie.

Ale ze mnie niezdara, znów kupiłam wino zamiast mleka i buty zamiast chleba.

A teraz zadam Ci po prostu jedno pytanie: po co to wszystko było?

Kobieta jest jak gra. Im lepsza, tym więcej wymagań.

Gdy ona zaczyna się rozbierać, ale ty nie masz pojęcia, jak tego dokonałeś.