I gdzieś w środku był ten smutek, ta wiedza, że to i tak skończy się źle. Że ten ogień Was spali. Że macie w sobie za dużo prądu, że on może porazić Was samych.

Znam prawdę, ale nie chcę przestać wierzyć...

Na zapas nie warto się martwić, na zapas warto się cieszyć.

Jest taki moment, w którym zaczynasz widzieć trochę inne rzeczy, trochę więcej.

Życie samo w sobie jest niewyjaśnioną zagadką.