Nie potrafię niekiedy ocenić kto przyjacielem, a kto wrogiem.

Małych ludzi Pan Bóg stworzył, a duże osły same porosły.

Czasami myślę sobie, że to dobrze, że moje nocne sprawy i przemyślenia nie wychodzą na światło dzienne. Mało kto mógłby je zrozumieć.

To w jego oczach widziałam siłę, radość, pożądanie, to jego dłonie trzymały cały mój świat w garści.

Jestem rozdarta pomiędzy prawdą, a marzeniami.