Jego domknięte wokół mnie ręce, to było jedyne bezpieczne miejsce na ziemi.

Łatwe jest zejście do piekieł.

Nie raz się potknę i nie raz upadnę, ale wstanę bo wiem, że życie jest tego warte.

Baba bez brzucha, jak garnek bez ucha.

Jeśli ma się przyjaciół, a mimo to wszystko się traci, jest oczywiste, że przyjaciele ponoszą winę. Za to, co uczynili, względnie za to, czego nie uczynili. Za to, że nie wiedzieli, co należy uczynić.