Gonimy wciąż za szczęściem, szukamy go wszędzie,\nzazdrościmy każdemu, który je zdobędzie,\nchcemy urwać dla siebie choćby cząstkę małą,\nwyszarpując ? niszczymy czasem resztę całą

Człowiek jest do wszystkiego w stanie przywyknąć, wytrzymuje ból, zrywa kontakt, zaczyna, zapomina, zdarza mu się zaprzepaścić największe namiętności. Ale czasami wystarczy byle głupstwo by się przekonać, że te drzwi tak na prawdę nigdy nie zostały zamknięte na klucz.

Być może taka jest ludzka natura. Charakteryzuje ją brak poczucia bezpieczeństwa.

Jeden stracony przyjaciel
to co najmniej stu wrogów więcej.

Niewielu ludzi potrafi podtrzymywać przyjaźń na odległość. I na ogół to jest znacznie łatwiejsze dla tego, kto odjeżdża, niż dla tych, którzy zostają.