Był to lęk nieistnienia, strach niebytu, niepokój nieżycia, obawa nierzeczywistości.

Pośród tylu odcieni szarości. Zatracamy gdzieś własne szczęście...

Uczucie silniejsze od głosu rozumu.

Trudno jest żyć w nieszczęściu Kiedy płacze się i szlocha, Lecz jeszcze trudniej, Jest żyć bez kogoś, Kogo się kocha.

Kiedy Bóg rozdawał szczęście w miłości, to ja stałam w kolejce po zajebistych PRZYJACIÓŁ