Jakie to dziwne, że dwoje przyjaciół może zmienić się w nierozłączną parę, potem w nienawidzących się, a w końcu obojętnych sobie ludzi. I to wszystko w ciągu jednego życia.

Chcę Ciebie więcej, nie potrzebuję już nikogo. Przy Tobie jestem sobą, tęsknię, gdy Cię nie ma obok.

Przykro mi trochę, że nie piszesz, nie dzwonisz, nie odzywasz się zupełnie.

Daj buziaka, nie bądź frajer

Gdyby nie garstka tych co dają mi to światło, to już bym miała na cmentarzu pewnie grunt na własność.