Oboje wiemy jak samotność nocą boli.

Takie jest już życie. Śmiejemy się by potem zalewać się łzami. Wywołujemy zazdrość, by potem zazdrościć. Kłamiemy by potem słuchać kłamstw. Kochamy by potem cierpieć.

Spiesz się, bo nigdy nie wiesz, co cię dogania.

Nie mam czasu zasypiać, nie mam siły się budzić. Nie mam dosyć życia, tylko dosyć tych ludzi.

Tęsknota to także forma życia...