Każda minuta życia, każde zdarzenie nauczyło mnie jednego: nie warto się ani przyzwyczajać, ani ufać.

Uśmiech na ustach, gdy w sercu ból to najtrudniejsza z życiowych ról.

Kobieta zawsze dopnie swego.

Nie mogłam jeść, i to nie z obawy przed utyciem, ale dlatego że dusił mnie ten chory, smutny świat. Wypełniał mnie i nie pozostawiał miejsca na jedzenie.

Można zrozumieć wszystko... tylko czasem jest na to za późno.