Uciekamy od prawdy do wyobraźni, uciekamy drogami własnej wyobraźni.

Gonimy wciąż za szczęściem, szukamy go wszędzie,\nzazdrościmy każdemu, który je zdobędzie,\nchcemy urwać dla siebie choćby cząstkę małą,\nwyszarpując ? niszczymy czasem resztę całą

Być może taka jest ludzka natura. Charakteryzuje ją brak poczucia bezpieczeństwa.

Nic nie boli bardziej, niż popełnione w młodości błędy, które będą się ciągnąć przez całe życie.

Wypowiedziana prawda zawsze jest mniej przerażająca, niż podejrzana