Wciąż jeszcze wierzę w wewnętrzną dobroć ludzi.

Chcesz zatrzymać szczęście, którego nigdy nie było. Które błysnęło gdzieś krok od ciebie, ale spieprzyło.

Czasami łatwiej jest udawać, że cię to nie obchodzi niż przyznać, że z tego powodu umierasz...

Cholerny ucisk w klatce piersiowej, smutne oczy, udawany uśmiech, powracające uczucie zagubienia i bezradności, znasz to?

Kiedy motor widzę z dala to mi trochę odpierdala.