Może i faktycznie coś się kończy, by coś innego się mogło zacząć. Tylko, że niektóre zakończenia odbijają się na nas zbyt mocno i nie mamy ochoty iść dalej i otwierać nowego rozdziału.

Zbyt często i zbyt łatwo stajemy się tylko czyimś wspomnieniem.

Zaufaj mi, nigdy nie będę miała Cię dość, nigdy mnie nie znudzisz i nigdy nie odejdę.

Widać po oczach, że potrzebujesz miłości.

Jak mam o tobie zapomnieć? Jesteś częścią mnie. Żeby cię zapomnieć, musiałabym zapomnieć o sobie.