Czas leczy wszystkie rany, czy chcemy czy nie. Czas oddala od nas wszystko, a na samym końcu czeka nas wyłącznie mrok.

Płacze, a płacz porusza jej klatką piersiową. Doskonale wiem, jaki to jest płacz. Taki, który wyciska serce jak gąbkę i zabiera oddech. Taki, przy którym się wyje.

Życia nie mierzy się ilością oddechów, ale ilością chwil, które zapierają dech w piersiach.

Czasami się zastanawiam, czy przypadkiem coś jest ze mną nie tak. Moje ideały i oczekiwania są zdecydowanie zbyt wysokie.

Uciekanie z daleka od swoich problemów jest wyścigiem, którego nigdy nie wygrasz.