Wole umrzeć spocona, ale zadowolona na bieżni, niż sucha, ale znudzona przed komputerem.

Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka, ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki...

Czas. Nie można go zatrzymać, nie można przewinąć. Leci jakby się gdzieś śpieszył. Nie jest od nikogo zależny. Nie pyta czy może iść dalej. Minuta leci za minutą, godzina za godziną, dzień za dniem, lato za latem.. i tak w kółko.

Może gdyby ludzie wiedzieli, ile jeszcze czasu im zostało, potrafiliby bardziej docenić życie?

Czasami szczęście trwa tylko chwile dwie.