Dzieciństwo to kraj, przez który podróżujemy nieświadomie. Dotarłszy do granic, oglądamy się i nagle widzimy pejzaż. Ale jest już za późno.

Bylibyśmy martwi, gdybyśmy już nie mieli o czym marzyć.

Dojrzewanie to nagły skok z dzieciństwa w dorosłość.

Wszyscy jesteśmy wariatami, tylko nie wszyscy jesteśmy zdiagnozowani!

Czy ktoś, jakaś niewidzialna istota, musi zadecydować, że coś jest dobre, żeby było dobre? Wierzę że moja własna moralność, która odpowiada tylko przed moim sercem, jest pewniejsza i bardziej prawdziwa niż moralność tych, którzy postępują właściwie jedynie dlatego, że boją się kary.