Wieczorami siedzę sama, słucham jakieś smutnej piosenki i użalam się nad sobą, na tym wszystkim.

Przemyśl każdą rzecz starannie, a Twoje życie zmieni się na lepsze.

Upadłam, nikt nie podał mi ręki, wstałam jeszcze silniejsza.

Gdyby oczy nie płakały, a usta wciąż się śmiały.

To dosyć subtelny rodzaj morderstwa... Kiedy inni oczekują od nas, że staniemy się takimi jakimi oni chcą żebyśmy byli, zmuszają nas do zniszczenia tego kim naprawdę jesteśmy.