Wszystko jest dobrze, a potem zdajesz sobie sprawę z tego, że nie wiesz co się działo za Twoimi plecami. Wtedy zmieniasz zdanie! Ale najlepiej mieć na to wyjebane!

Słowa, myślę sobie są takie nieprzewidywalne. Żaden pistolet, miecz, armia ani król nie mogą się mierzyć z potęgą jednego zdania. Miecze mogą ranić i zabijać. Słowa zagnieżdżają się w naszych ciałach i pasożytują w nich jak robactwo. Niesiemy je ze sobą w przyszłość, nie mogąc się od nich uwolnić.

Ci, którzy nie pamiętają przeszłości, skazani są na jej powtarzanie.

To przeszłość zrujnowała wszystko. To przez nią nie mogę zapomnieć i zaufać, wybacz.

Nie wymażę niczego z mojego życia. Każda rzecz, nawet najmniejsza rzecz doprowadziła mnie do tego, kim jestem teraz. Rzeczy piękne nauczyły mnie kochać życie. Rzeczy złe nauczyły mnie jak żyć.