Samotność to cena, którą płacimy za szczerość, bezkompromisowość i paskudny charakter.

Wspaniałość człowieka to nie ilość nabytego bogactwa, ale jego prawość i zdolność do wywierania pozytywnego wpływu na ludzi dookoła.

Był człowiekiem niewątpliwie wykształconym, ale inteligencję miał jak ogródek japoński, niby mostek, dróżki, wszystko piękne, ale bardzo ograniczone i do niczego.

Człowiek tak ma, że coś powie, nie przemyśli, a potem myśli o tym długo, za długo.

To smutne, że powoli wszyscy tracimy wrażliwość i stajemy się skurwysynami.