Któż jednak powie, że za tymi chmurami nie ma słońca?

Optymistka, która spadła z huśtawki marzeń.

Życie jest za krótkie i nauczyło mnie, że nie warto marnować go na walkę o coś, co nie jest tego warte.

Chyba to właśnie jest wieczność. Po prostu jeden długi ciąg takich "teraz". I chyba też wszystko, co można zrobić, to spróbować żyć jednym teraz w danej chwili, nie zawracać sobie zbytnio głowy poprzednim teraz albo następnym teraz.

To nie koniec podróży. Śmierć to tylko kolejna ścieżka, którą wszyscy musimy podążyć.