Jedno słowo może zranić. Dwa słowa doprowadzić do łez. Trzy słowa sprawią, że zwątpisz w sens życia. Ale to dopiero cisza zabija wszystko to, co najpiękniejsze.

Czytamy poezję, bo należymy do gatunku ludzkiego. A gatunek ludzki przepełniony jest namiętnościami. Oczywiście, medyczne prawa, bankowość, to dziedziny niezbędne, by utrzymać nas przy życiu. Ale poezja, romans, miłość, piękno? To wartości, dla których żyjemy?

Śpiąc z kimś ma się mniej miejsca dla siebie, ale za to jest o wiele więcej ciepła.

Nie piszę, że Cię kocham, bo to bzdura, ale pewnie Cię kocham.

Czemu tak łatwo pokochać kogoś mając świadomość że nie będziemy z tą osobą szczęśliwi, a tak trudno nam pokochać samych siebie?