Dzieciństwo jest jak gra, chcesz ją jak najszybciej przejść, a potem żałujesz, że tak szybko się skończyła.

Smutna historia mej nieszczęśliwości :(

Pamięć serca unicestwia złe wspomnienia, wyolbrzymiając dobre, dzięki temu mechanizmowi udaje nam się znosić ciężar przeszłości.

Czas zapomnieć, że był. Zniszczyć w sobie wspomnienia, które wciąż jeszcze ranią. Wyrzucić z serca wszystkie słowa, wszystkie gesty, najsłodsze pocałunki i najpiękniejsze spojrzenia. Pozbyć się widocznych śladów jego obecności. Czas żyć życiem. Nie Nim.

Czy będziesz ze mną chodzić? A przecież chodzić to można po bułki do sklepu. Czyż nie lepiej brzmi: chciałbym z Tobą być, opiekować się Tobą, dać Ci swoja miłość i powierzyć swoje serce?